Czasownik - język hiszpański

Czasownik w hiszpańskim to podstawa zdania. Czasownik może już sam stworzyć zdanie, np.:

play¡Ven! Chodź!
playBebo. Piję.
playComimos Zjedliśmy.

Najczęściej jednak czasownik występuje w związkach z innymi częściami mowy:

play¡Ven aquí! Chodź tu!
playBebo mucho. Piję dużo.
playComimos mucha paella. Zjedliśmy dużo paelli.

W języku hiszpańskim, tak jak i w polskim, czasownik odmienia się przez osoby. Z tego powodu nie jest konieczne dodawanie zaimka przed czasownikiem, bo już sama jego forma określa, o kim mówimy:

playEs de Polonia. Jest z Polski.
playBebemos mucha agua. Pijemy dużo wody.
playCantáis bien. Dobrze śpiewacie.

Oczywiście, często się używa imion, nazw:

playPiotrek es de Polonia. Piotrek jest z Polski.
playMi hermano y yo bebemos mucha agua. Mój brat i ja pijemy dużo wody.
playAna y tú cantáis bien. Ana i ty dobrze śpiewacie.

Czasownik może występować w hiszpańskim w różnych czasach (na które przyjdzie pora w innych lekcjach), w czterech trybach:

- w twierdzącym, czyli indicativo:

playLa mesa es redonda. Stół jest okrągły.
playPaco habla español. Paco mówi po hiszpańsku.

- w przypuszczającym, czyli condicional:

playSería bueno. Byłoby dobrze.
playCompraríamos cerveza. Kupilibyśmy piwo.

- w trybie rozkazującym, czyli imperativo:

play¡Cállate! Bądź cicho!
play¡Salid! Wyjdźcie!

- w tzw. trybie łączącym, czyli subjuntivo:

playQuiero que salgas ahora. Chcę, żebyś teraz wyszedł.
play¡Qué seáis felices! Żebyście byli szczęśliwi!

Czasownik, tak jak i w polskim, może mieć różne formy (bezokolicznik, imiesłów czynny, imiesłów bierny). Tym formom, jak i czasom, poświęcone są oddzielne lekcje.

Zostaw komentarz:
Zaloguj się aby dodać komentarz. Nie masz konta? Zarejestruj się.