Lección número catorce - Nuestro piso es pequeño.

- Ésta es nuestra casa.
- ¡Qué bonita! Nuestro piso es mucho más pequeño y oscuro. Aquí hay muchísima(1) luz.
- Sí, por esas ventanas entra(2) mucha luz.
- ¿Y qué tal vuestros vecinos? Porque los nuestros son horribles. Hacen mucho ruido por las noches y no podemos dormir(3).
- Nosotros dormimos bien, pero nuestros vecinos tampoco(4) son muy simpáticos. Sus hijos son muy mal educados. Se comportan(5) mal incluso con su perro.
- ¡Qué horror!
- To jest nasz dom.
- Ale ładny! Nasze mieszkanie jest dużo mniejsze (dosł. bardziej małe) i ciemne. Tutaj jest dużo światła.
- Tak, przez te okna wchodzi dużo światła.
- A jak tam wasi sąsiedzi? Bo (ci) nasi są straszni. Robią dużo hałasu w nocy i nie możemy spać.
- My śpimy dobrze, ale nasi sąsiedzi też nie są bardzo sympatyczni. Ich dzieci są bardzo źle wychowane. Zachowują się źle nawet wobec swojego psa (dosł. z ich psem).
- Jakie (to) straszne!
  1. istnieje w hiszpańskim tzw. superlativo absoluto (superlatyw absolutny), który wzmacnia znaczenie danego słowa; np. mucho (dużo) - muchísimo (bardzo, niezwykle dużo), interesante (interesujący) - interesantísimo (bardzo, niesamowicie interesujący/-a), guapa (ładna) - guapísima (bardzo, niezwykle ładna); tworzy się po prostu przez dodanie końcówki -ísimo/-ísima (w liczbie mnogiej dodaje się -s)
  2. czasownik regularny I grupy entrar - wchodzić
  3. czasownik nieregularny III grupy dormir (o:ue) - spać
  4. tampoco - też nie
  5. czasownik regularny zwrotny I grupy comportarse - zachowywać się
 

 

- Nasza nauczycielka niemieckiego jest bardzo miła i uczymy się (w sensie: przyswajamy) z nią bardzo dużo.
- Musicie się dużo uczyć?
- Tak, oczywiście. Ale myślę, że jej metoda jest bardzo dobra i przyswajamy dużo na samej lekcji.
- Jaka jest jej metoda?
- Mówimy (rozmawiamy) dużo na lekcji i nie koncentrujemy się na gramatyce.
- Wydaje się interesujące. Zwykle zamiast mówić trzeba uczyć się dużo gramatyki.
- Nasza nauczycielka zawsze mówi, że gramatyka nie jest tak ważna, bo nie pomaga dużo jeśli boimy się mówić.
- (Więc) (to) jest prawda (dosł. pewne).
- Nuestra profesora de alemán es muy maja(1) y aprendemos muchísimo con ella.
- ¿Tenéis que estudiar mucho?
- Sí, por supuesto. Pero creo que su método(2) es muy bueno y aprendemos mucho en la propia clase.
- ¿Cómo es su método?
- Hablamos mucho en clase y no nos concentramos(3) en la gramática.
- Parece interesante. Normalmente en vez de(4) hablar hay que estudiar mucho la gramática.
- Nuestra profesora siempre dice que la gramática no es tan importante porque no ayuda mucho si tenemos miedo de(5) hablar.
- Pues es cierto.
 
  1. majo - przyjemny, miły, ładny, piękny, etc.
  2. el método - metoda
  3. czasownik regularny zwrotny I grupy concentrarse - koncentrować się
  4. en vez de - zamiast
  5. tener miedo de algo/alguien - bać się czegoś/kogoś

 

- ¿Duermes bien en tu habitación?
- ¡Que va! Duermo fatal. Hay muchísimo ruido en la calle. Nunca(1) puedo descansar.
- ¿Y trabajar?
- Tampoco. En mi casa no me puedo concentrar.
- Sí, vivir en el centro de la ciudad puede ser horroroso.
- Śpisz dobrze w twoim pokoju?
- Ależ skąd! Śpię fatalnie. Jest bardzo dużo hałasu na ulicy. Nigdy nie mogę odpocząć.
- A pracować?
- Też nie. W moim domu nie mogę się skoncentrować.
- Tak, mieszkanie w centrum miasta może być straszne.
  1. w hiszpańskim w pewnych sytuacjach do negacji wystarcza jedno przeczenie, w innych konieczne są dwa; gdy słowa typu nigdy (nunca), nikt (nadie), nic (nada) stawiamy na początku zdania, nie potrzeba już dodatkowego słowa przeczącego; gdy natomiast chcemy je postawić dalej w zdaniu, na początku musimy dodatkowo postawić słowo nie (no), np. nunca duermo bien, ale no duermo bien nunca (nigdy nie śpię dobrze)
 

 

- Zawsze zostawiam mój samochód na ulicy.
- Dlaczego nie parkujesz w garażu?
- No bo zawsze się śpieszę i tak (w ten sposób) jest wygodniej (dosł. bardziej wygodnie).
- Siempre dejo(1) mi coche en la calle.
- ¿Por qué no aparcas en el garaje?
- Es que siempre tengo prisa(2) y así es más cómodo.
 
  1. czasownik regularny I grupy dejar - zostawiać
  2. tener prisa - śpieszyć się

Observaciones Obserwacje

Chyba jest już zupełnie jasne jak tworzy się zaimki dzierżawcze (mój, moja, moje, itd.). W języku hiszpańskim uzgadnia się te zaimki z rzeczownikiem po nich następującym (czyli dokładnie tak jak w języku polskim). Większość z nich odmienia się jedynie przez liczbę. Tylko pierwsza i druga osoba liczby mnogiej odmieniają się zarówno przez liczbę jak i rodzaj. Trzecia osoba liczby pojedynczej oraz mnogiej są identyczne Tak więc mówimy np.:

mi coche mój samochód - mis coches moje samochody

tu hija twoja córka - tus hijas twoje córki

su coche jego/jej/ich samochód - sus coches jego/jej/ich samochody

nuestro coche nasz samochód - nuestros coches nasze samochody

nuestra hija nasza córka - nuestras hijas nasze córki

vuestro coche wasz samochód - vuestros coches wasze samochody

vuestra hija wasza córka - vuestras hijas wasze córki

Szczegóły można oczywiście znaleźć na stronie z gramatyką (zaimki).

Komentarze (6)

emila.milka
27 maj 2006

muy bien, me encanta ;)

Steff lover
03 sty 2006

Racja. Steff jest mądry!

STEFF
03 sty 2006

haha super zaplon! on to napisal 26 sierpnia 2004 !! haha

do Lukas
22 gru 2005

Niestety nie zgadzam się z Tobą...a czy twoje gg to :9610774

bozena
26 sie 2004

dzięki, poprawimy

Lukas
24 sie 2004

W tym dziale jest błąd w oznaczeniach przypisów. Blad zaczyna sie od drugiej tabelki.

Skomentuj

Zaloguj się aby dodać komentarz. Nie masz konta? Zarejestruj się.